اهل كتاب مىتواند فى حدّ نفسها به عنوان دليلى مستقلّ بر طهارت ذاتى اهل كتاب اقامه شود . نكته : در مورد جواز و يا عدم جواز نكاح با مشركين روايتى را در « علل الشّرايع » نقل مىكند : مُحَمَّدُ بنُ عَلىِّ بنِ الحسَينِ فى « العِلَلِ » ، عَن أبيهِ ، عَن سَعدٍ ، عَنِ القاسِمِ ابنِ مُحَمَّدٍ ، عَن سُلَيمَانَ بنِ داوُدَ ، عَن عيسَى بنِ يونُسَ ، عَنِ الأوزاعىِّ ، عَنِ الزُّهَرىِّ ، عَن عَلىِّ بنِ الحُسَينِ عَلَيهِما السَّلامُ قالَ : لَا يَحِلُّ لِلْأَسِيرِ أَنْ يَتَزَوَّجَ مَادَامَ فِى أَيْدِى الْمُشْرِكِينَ مَخَافَةَ أَنْ يُولَدَ لَهُ فَيَبْقَى وَلَدُهُ كَافِرًا فِى أَيْدِيهِمْ .

--> [ 1 ] امام سجاد عليه السّلام در اين روايت عدم جواز را به جهت ترس از تأثير اخلاق و آداب مشركين بر اولاد مسلمانها مىدانند . با توجّه به كيفيّت تعليل امام عليه السّلام آنچه از اين روايت استفاده مىشود آنست : اگر قائل به نجاست ذاتى مشركين باشيم تعليل امام عليه السّلام بر عدم جواز نكاح بر تأثير گذارى آداب كفر لغو مىباشد اوّلًا : عدم جواز نكاح با مشركين نه به جهت حرمت ذاتى بلكه بواسطه عروض و طروّ مانع است ، و آن تأثير آداب كفر در بلاد مشركين مىباشد . ثانياً : اگر چنانچه خود مشركين داراى نجاست ذاتيّه باشند ديگر چه لزومى دارد كه امام عليه السّلام عدم جواز نكاح را بر تأثير از آداب كفر قرار دهد ! زيرا پر واضح است كه در صورت نجاست مشركين قطعاً نكاح با آنان به همان جهاتى كه قبلًا ذكر شد حرام [ 1 ] - علل الشّرايع ، باب 270 ، حديث 1 ، ج 2 ، ص 503 .